Պատմություն բաց ծովում

Փետրվարի 16–ին ՎՊՀ-ում տեղի ունեցավ  Փոփոխությունների թատրոնի կողմից կազմակերպված <<Պատմություն բաց ծովում>> ինտերակտիվ ներկայացումը:

Ներկայացումը կոնֆլիկտային սյուժե ուներ. կինը և տղամարդը խարխուլ նավակով և սարսափելի քաղցած վիճակով հայտնվել էին բաց ծովում: Եվ ինչ պետք էր անել տվյալ պարագայում, երբ շուրջդ ամայություն է. ծով, ծով և միայն ծով: Այս պարագայում, երբ գործ ունենք 2 տարբեր սեռի ներկայացուցիչների հետ, թերևս, տարաձայնություններն ու վեճերը անխուսափելի են: Նրանցից յուրաքանչյուրը առաջ է քաշում փրկության սեփական միջոցը:

Կին

<<Այդ ինչ ես անում>>

Տղամարդ

<<Ձուկ եմ բռնում>>
Կին

<<Եվ դու մտածում ես, որ վերջապես կհաջողվի բռնել այն փոքրիկ ձուկը, որը 2 օր շարունակ փորձում ես բռնել: Պետք չէ ժամանակ վատնել անիմաստ բաների վրա, արի թիավարենք>>:

  Այնուամենայնիվ, բախտակիցներին համաձայնության գալ չի հաջողվում: Եթե շարժվենք <<կինը միշտ ճիշտ է>> տրամաբանությամբ, և հիմնվենք վերջինիս առաջ քաշած վարկածի վրա, ըստ որի` նրանք սկզբում դեպի հյուսիս են նավարկել, և պետք է թիավարել դեպի հարավ, ապա փրկության չնչին մի հույս կարող էր լինել: Սակայն ինչպես կարող է տղամարդկային բանականությունը ճիշտ համարել կնոջ ասածը. <<և ով է եղել քո աշխարահգրության ուսուցչուհին…>>

 Անվերջանալի կոնֆլիկտները միշտ էլ իրենց հանգուցալուծումն են գտնում`հաշտություն, համաձայնություն: Սա միայն այն դեքում, երբ կողմերից ինչ-որ մեկը զիջող է: Սակայն տարբեր խառնվածքները, համառությունն ու չզիջողականությունը թույլ չեն տալիս ընդհանուր հայտարարի գալ: Տարբերակները կարող են շատ լինել, բայց դրանց ընտրությունը, այնուամենայնիվ, դժվար կլինի…